zoozaarus

 ป่าวหรอก ไม่มีอะไร เผื่อใครแวะเข้ามาแล้วคิดว่าทำไมไม่ update

 

ตอนนี้ไม่เขียนที่ space นี้แล้วอ่ะ ใครอยากอ่าน blog เราก็ไปที่

 

zoozaarus.multiply.com ละกันนะคับ

เมื่อวานนี้รับปริญญาแล้ว (14 กค.)

ขอบคุณทุกคนที่มาแสดงความยินดีด้วย

ทั้งครอบครัว เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ

 

วันนั้นต้องขอโทษหลาย ๆ คนด้วยนะ

ที่ไม่ได้ take care อะไรเท่าไหร่เลย

มันยุ่งมาก ๆ จนเราเองก็สับสนเหมือนกัน

 

เล่าเรื่องรับปริญญาหน่อยดีกว่า

 

ตอนเช้าออกหอมารถติดมาก

ไม่ได้แต่งตัวออกมาจากหอ

น้องชาย (ไอ่อัฐ) โทรมาตอนหกโมงครึ่ง (เพิ่งตื่น)

มันมาถึงแล้ว !!! (นัด 7 โมงถึง 7 โมงครึ่ง)

เอาวะ ตื่นก็ได้ (เมื่อคืนนอน 3 ทุ่ม ตื่นเที่ยงคืน แล้วนอนอีกที ตี 4)

 

กว่าจะไปถึง รถติดอีก ถึงประมาณ 7 โมงครึ่ง แต่งตัวเสร็จก็ 8 โมงได้

ถ่ายรูปที่หอกับครอบครัวและเพื่อนๆ ถึง 9 โมงนิด ๆ

ละก็ข้ามฝั่งไปถ่ายแถว ๆ คณะ และตึก ENG4

ถ่ายกับเพื่อน ๆ ได้ซักพักก็มาที่แถว ๆ หลังหอประชุม

 

พอ 11 โมงครึ่ง ก็ไปเข้าแถว ร้อนโคด

กว่าจะได้เข้าจริง ๆ ก็บ่ายโมงได้

ได้นั่งอยู่ชั้น 2 เป็นคนท้าย ๆ ได้

 

พอเริ่มพิธีการ

CU corus เริ่มร้องเพลงประสานเสียง 3-4 เพลง

จำไม่ได้ว่าเพลงอะไรบ้าง แต่เพราะมากๆ ขนลุกเลย

 

จากนั้นพระเทพฯ ก็เสด็จ

แล้วคณะต่าง ๆ ก็เริ่มรับปริญญา

 

บรรยากาศตอนนั้น ทุกคนเริ่มตื่นเต้น

ปรบมือให้กับทุกคนที่รับปริญญา

แต่สักพักก็มีคนหลับ (หลับเหมือนกัน)

 

มีอยู่คนนึงได้รับเสียงปรบมือมากเป็นพิเศษ

ตอนแรกก็ตกใจนึกว่าอะไร (ตกใจตื่นเลย)

พอหันมามองถึงได้เข้าใจ

เพราะคนนั้นเค้าพิการ ตาบอด

สุดยอดมากๆ ปรบมือให้ดัง ๆ อีกคนเลย

โคดจะใจเลย เก่งมาก ๆ ไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาบรรยาย

ตื้นตันใจแทนเลย

นี่ขนาดไม่รู้จักกันนะ

ถ้าเป็นพ่อแม่ หรือญาติพี่น้องมาได้อยู่ ณ ที่นี่

คงร้องไห้แน่นอนล้านเปอร์เซนต์

 

พอถึงเวลาที่ขึ้นไปรับปริญญา

ยิ่งเดินเข้าไปใกล้พระเองท่านมากขึ้น

ก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ

พยายามรวบรวมสติ มองพระพักตร์

ละก็เดินไปตามจุด Mark

 

พอจังหวะโค้ง

แล้วเดินเข้าไป

รับปริญญา

จับมาไว้ที่อก

แล้วก็เดินถอยหลัง 4 ก้าว

หันหลัง

ละก็เดินจากไป

 

โอว..

มันผ่านไปแล้วเหรอเนี่ย

 

นึกขึ้นได้ทีหลัง

ไม่ได้มองพระพักตร์พระเทพฯ ชัด ๆ เลยง่ะ T_____T

เสียดายมากๆ เพราะนั่งไกลมากๆ

 

สุดท้ายหลังจากมอบเหรียญรางวัล

และทุนการศึกษาให้หมดแล้ว

ก็ให้โอวาท และเสด็จกลับ

 

หลังจากนั้นก็เป็นพิธีถวายบังคม (รึถวายสัตย์อะไรนี่แหละ)

ปรากฎว่าเกือบได้ทำพิธีข้างในหอประชุม

เพราะฝนตก !!!

แต่ก็ยังโชคดี ที่ฝนซา เลยได้ออกไปทำพิธีที่หน้าพระบรมรูปฯ สองรัชกาล

แต่ก็ไม่ได้นั่งคุกเข่า ต้องยืนทำพิธีแทน

 

เสร็จละก็มาถ่ายรูปต่อ

คราวนี้มีปริญญาบัตรละ

ถ่ายรูปกับครอบครัวได้สักพักก็ถ่ายรูปกับเพื่อน ๆ ต่อ

ถ่ายแถว ๆ หน้าพระบรมรูป ละก็สระน้ำ

แล้วสุดท้ายก็ข้ามาที่หอพัก

ถึงประมาณ 1 ทุ่มครึ่ง ก็เลิก

 

ส่งพ่อแม่ขึ้นรถกลับ

ไปกินข้าวกับชมรมแสงเสียง

กลับมาน็อกที่หอตอนสี่ทุ่มกว่า

ไม่ได้อาบน้ำ ไปนอนเลย

 

ตื่นมาอีกทีเกือบบ่ายสอง

 - จบข่าว -

คิดถึงเชียงใหม่อ่ะ

 

เบื่อกรุงเทพฯละเนี่ย

 

กลับบ้านดีมั๊ย???

 

ทำไมต้องอยู่กรุงเทพฯ???

 

จำเป็นมั๊ยที่ต้องอยู่กรุงเทพฯ???

 

T___T

 

 

ตอนนี้เซงสุด ๆ ....

 

 

 

 

รู้สึกแย่ ๆ ไงไม่รู้แฮะ

 

 

 

เพราะอะไรหว่า..

 

 

เซง

เพิ่งกลับมาจากสิงคโปร์ตอนตีสองเมื่อคืน

ไปเที่ยวนี้ เหนื่อยมาก ๆๆๆ ตารางแน่นเอี๊ยด

วันแรกไปถึงก็ดึกแล้ว อาหารสิงคโปร์ก็งั้น ๆ

มีวันที่สอง ที่กินบะกุ๊ดเต๋ กับข้าวมันไก่ ที่อร่อย

 

ได้ไปดูงานที่บริษัท Fortis กับ ตลาดหลังทรัพย์ของสิงคโปร์

ได้เปิดโลกกว้างขึ้นมาอีกเยอะเลย

ได้รู้ว่าบริษัท Finance ใหญ่ ๆ เค้าเป็นยังไง

วิสัยทัศน์ของผู้บริหารเค้าเป็นยังไง

 

ส่วนที่เที่ยวของสิงคโปร์

ก็ไปแถว Bugis, ไป Auchard Rd., ไป Mustafa Center

ละก็ไปอีกสองสามที่ ทั้งหมดภายในวันเดียว

เหนื่อย.....

 

ส่วนวันนี้ได้นอนตอนเช้านิดเดียว

เพราะต้องไปสอบ CISA level 1

ปรากฏว่าตื่นสายครั่บทั่น..

ต้องนั่ง TAXI ไปเอแบคบางนา (จากห้วยขวาง)

สิริรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 300 บาท (จะบ้าตาย)

 

สอบ CISA คราวนี้แทบไม่ได้อ่านเลย

เตรียมตัวน้อยมาก ๆๆๆๆๆๆ

มัวแต่ทำงาน ๆๆๆๆ ละก็ไปสิงคโปร์อีก

เอาหนังสือไปก็ไม่ได้อ่าน แย่จริง ๆ

ยังดีที่สอบวันนี้ 2 หมวด ผ่านไปได้หมวดนึง

สอบคราวหน้าเสียตังก์ ต้องตั้งใจหน่อย

 

 

เรื่องที่ไปเปิดบูท Work&Travel ที่จุฬาฯ

ปรากฏว่า ได้น้อง ๆ มาเขียนใบสมัครประมาณ 300 คน

ก็ถือว่าเยอะมากกว่าที่ตั้งเป้าไว้

คงต้องปรับเป้าใหม่ให้เยอะขึ้น จะได้มีแรงกระตุ้นมากกว่านี้

วันนี้ไปเจอป้ายโฆษณาของทาง ACADEX ที่เอแบคบางนาด้วย

เป็นคู่แข่งที่น่ากลัวจริง ๆ ไปทางไหนก็เจอ

เวปไซต์ก็เจ๋งกว่าที่อื่น

ช่างเหอะ ไว้พยายามสู้ต่อไปดีกว่า

 

 

เรื่องรับปริญญา ยังไม่ได้ไปเอาชุดครุยเลย

ตากล้องก็ยังไม่มี รู้สึกยังไม่พร้อมอะไรเลยซักอย่างนะเนี่ย

ซ้อมใหญ่วันที่ 2 ส่วนรับปริญญาวันที่ 14 ก.ค.

เหลือเวลาอีกไม่นานแล้วสิเนี่ย

 

เหนื่อย...

วันนี้ไปออกบูท Work & Travel ที่จุฬาฯ มา

พอดีเป็นงาน"เปิดโลกกิจกรรม"  2 วัน

ก็เลยถือโอกาส เป็น sponser ให้งานนี้เลย

 

หลังจากที่ประชุมกันเมื่อวานว่าจะมากัน 9 โมงครึ่ง

ปรากฎว่ามาแล้วไม่เจอใครเลย

ต้องไปเตรียมงานเองก่อนจนถึงเที่ยงเลย

 

ต้องขอบใจต้องเต้ ที่มาช่วย ไม่งั้นวันนี้แย่แน่ๆ

ส่วนคนอื่น ๆ ก็มีพี่เก๋ ตี้ พี่ฟา พี่เป้ เกด ปลวก น้องเอี้ยว

ละก็มีน้องๆ มาช่วยอีกหลายคน ทั้งน้องอุ๊ และน้องนุ้ย

ขอบใจทุกคนอีกที ที่ทำให้งานวันนี้สำเร็จไปได้ด้วยดี

คนสมัครเพื่อเข้าฟัง Orientaion ก็ประมาณ 150 คน

เหลือพรุ่งนี้อีกวันนึง หวังว่าจะได้อีกซัก 100 คนก็ยังดี

 

แต่พรุ่งนี้ต้องไปสิงคโปร์แล้วดิ

ยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย เสื้อผ้าก็ยังไม่ได้ซัก

ข้อมูลของบริษัทก็ยังไม่ได้เตรียมเลย

แย่แน่ ๆ กะไปเที่ยวอย่างเดียวเลยนะเนี่ย

 

อีกอย่างนึง วันอาทิตย์นี้ก็ต้องสอบ CISA ด้วย

ยังไม่ได้อ่านเลย อาทิตย์ก่อนสอบ MOCK

ปรากฎว่า... ผ่านหมวดเดียว คือหมวดกฎหมายและจรรณยาบรรณ

ซึ่งไม่ได้สอบหมวดนี้ตอนสอบ CISA เซงเลย

 

 

 

ตอนนี้ชีวิตก็เริ่มปรับตัวได้บ้างแล้ว

กับที่ทำงานก็ OK ลุยงานได้อย่างที่ตั้งใจ

ก็หวังว่าหลังจากนี้เรื่องอื่น ๆ คงจะเริ่มลงตัวบ้าง...

 "FAST program" ปั้นนักวางแผนการเงิน "มืออาชีพ"

จีราวัฒน์ คงแก้ว cheerawat @ nationgroup.com

แม้จะไม่มีสมาชิกในทีมคนใด ที่เรียนมาทางสายการเงินเลย แต่พวกเขาทั้ง 5 คน กลับคว้ารางวัลชนะเลิศ FAST program รุ่นที่ 2 จาก 6 สถาบันการเงินชั้นนำ ด้วยบทพิสูจน์ของการวางแผนการเงิน "ข้ามชอต" คืนกำไรสู่สังคม ตอบโจทย์การเงินคนรุ่นใหม่

ปี 2 กับ Fast Program (Financial Advisor Star) ที่จัดขึ้นโดย 3 สถาบันการเงิน บริษัทเมืองไทยประกันชีวิต ภัทรประกันภัย บริษัทหลักทรัพย์ภัทร บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนกสิกรไทย และภัทรลิสซิ่ง

โดย "กลุ่ม 6" ที่นำทีมโดย "อุ้ย-วัชรินทร์ ถาธัญ" ที่เพิ่งจบการศึกษาหมาดๆ จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเพื่อนๆ อีก 4 ชีวิต "ตี้-ปกรณ์ จูงเจิมจิตร" คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย "แพร-ระตินัน ทองนา" คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ "ยู้-นันทกานต์ ลี้พันพาล" คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล และ "ปุ้ม-อรอนงค์ อินทรประสิทธิ์" คณะ เศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยรามคำแหง คว้ารางวัล "นักวางแผนการเงิน" รุ่นเยาว์ ไปครอง

น้องอุ้ยบอกเราว่า ก่อนหน้านี้ได้มีโอกาสเข้าร่วมโครงการ นักลงทุนรุ่นใหม่ ที่จัดโดยตลาดหลักทรัพย์ เพื่อนๆ จึงแนะนำกันมาที่โครงการ FAST program ในที่สุด

"ที่มาเข้าโครงการผมไม่ได้หวังที่จะมาแข่งและให้ได้ที่ 1 เพราะรู้ว่ายาก คู่แข่งก็มีหลายคน แต่ที่หวังไว้คือคอนเนคชั่น เพราะผมอยากทำธุรกิจ ซึ่งคอนเนคชั่นสำคัญมาก แน่นอนว่าความรู้ด้านวิศวกรรมอาจไม่เกี่ยวกับการเงินโดยตรง แต่มันสอนให้มีทักษะในการคิดอย่างมีระบบ ซึ่งก็นำมาใช้กับการแข่งครั้งนี้ได้มาก"

เช่นเดียวกับน้องตี้ ปกรณ์ หนุ่มวิศวะอีกคน ที่เข้าร่วมโครงการนี้เพราะอยากมีความรู้และประสบการณ์ที่จะสามารถ วางแผนเพื่อเลี้ยงดูครอบครัว และช่วยเหลือสังคมต่อไปในอนาคตได้

แต่เป้าหมายของตี้ไม่ได้แค่แข่งสนุกๆ เท่านั้น ตี้ยังมุ่งมั่นที่จะพิชิตรางวัลทุนการศึกษาไปสิงคโปร์ด้วย แม้ในทีมจะไม่มีใครที่เรียนด้านการเงินมาเลยก็ตาม

ชัยชนะครั้งนี้ พวกเขา มองว่า มาจากความคิดสร้างสรรค์ในการตอบโจทย์และการนำเสนอ ขณะเดียวกันการคิดเป็นระบบ ส่งผลให้การถ่ายทอดทำความเข้าใจระหว่างผู้ร่วมทีมเป็นไปในทิศทางเดียวกัน รวมถึงการนำเสนอออกมาให้เรื่องยากๆ กลายเป็นเรื่องง่ายๆ

"เราพยายาม สื่อให้กรรมการเข้าใจว่าวิธีการคิดการเงินของเรามาจากไหน ส่วนการนำเสนอด้านเปเปอร์ หรือพรีเซนเตชั่น เราก็พยายามให้คณะกรรมการเข้าใจง่ายที่สุด"

พวกเขา บอกว่า ต้องพยายามหาจุดเด่นของตัวเองเอามาขาย มานำเสนอ เพื่อให้ปิดจุดอ่อนที่พวกเขาไม่รู้เรื่องการวางแผนการเงินมาก่อน และสุดท้าย ซึ่งทำให้ผลงานที่นำเสนอในครั้งนี้เข้าตากรรมการที่สุดคือ "การทำเพื่อสังคม"

"สังเกตได้ว่าในปีที่ผ่านมา หรือการนำเสนอของ กลุ่มอื่นจะไม่มีการพูดเรื่องนี้เลย ทุกคนจะมองข้ามกันหมด แต่เรากลับมองว่า ในการวางแผนทางการเงินและการลงทุนนั้น ปัจจัยหนึ่งที่สำคัญคือการคืนกำไรให้ชีวิตด้วย หากเงินส่วนหนึ่งสามารถนำไปใช้ช่วยเหลือสังคมได้ ก็จะเป็นเรื่องที่ดีที่สุด"

เพราะชีวิตที่ "มั่งคั่งทางการเงิน" จะต้องมีความมั่งคั่ง "ทางจิตใจ" เช่นกัน

จากโจทย์กว้างๆ อย่างการวางเป้าหมายระยะสั้นและระยะยาวของครอบครัว ถูกน้องๆ ในทีมทั้ง 5 ชีวิต เอามาตีแผ่ และวิเคราะห์อย่างละเอียด ด้วยความคิดที่เป็นระบบมาตั้งแต่ต้น โดยเน้นว่า แผนที่ทำออกมาจะต้องเป็นจริง และทำได้จริงด้วย ไม่ใช่แค่การสมมติ

"หลังได้โจทย์มา เราก็ระดมความคิด โดยพยายามวางแผน เพื่อที่ตอบสนองความต้องการของครอบครัวเป็นอันดับแรก หลังจากนั้นก็ค่อยมาวางแผนเพื่อความมั่งคั่งของครอบครัว และสุดท้ายจึงจะมาถึงการวางแผนเพื่อการให้ต่อไป"

กว่าจะได้แผนการเงินที่ครบเครื่องอย่างนี้ น้องๆ บอกว่า ต้องหาข้อมูลมากมายจากหนังสือ ข้อมูลจากงานมันนี่เอ็กซ์โป รวมถึงสื่อออนไลน์อย่าง อินเทอร์เน็ต ซึ่งทั้งสะดวกและรวดเร็ว

แต่ความรู้ที่ไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว พวกเขาพยายามคิดให้เป็นระบบ และมองโจทย์ในหลายๆ มุม แล้วเทียบกับความต้องการของตัวเอง ทำให้ได้คำตอบที่ลึกมากขึ้นด้วย

น้องปุ้ม ที่รับผิดชอบด้านการประกันชีวิต บอกเราว่า ในตอนที่ต้องเลือกแบบประกันชีวิต เพื่อวางแผนการเงินอีกทางหนึ่ง สิ่งที่เธอทำคือการเพิ่มทางเลือกให้กับแต่ละครอบครัว ด้วยการเสนอสินค้าสองตัวเพื่อเปรียบเทียบผลประโยชน์ที่ดีที่สุด

"แต่ละกลุ่มอาจจะเลือกแบบประกันแค่แบบเดียว สำหรับทีมเราเราจะเลือกให้ 2 แบบที่เหมาะกับเขา แล้วเปรียบเทียบผลประโยชน์ที่เขาจะได้รับ ให้เขาเห็นความแตกต่างที่ชัดเจนไปเลย ที่เสนอแบบนี้เพราะมีโอกาสศึกษาจากพี่ที่เขาขายประกัน เข้าใจวิธีการคิดเบี้ย ผลประโยชน์ เรียกว่าวิเคราะห์ทุกจุดเลย จนได้บทสรุปที่ดีที่สุดออกมา"

ระยะเวลาในการทำงานประมาณ 1 สัปดาห์ ถูกใช้ไปจริงๆ ที่ 3-4 วัน แลกกับการอดหลับอดนอนและทุ่มเทอย่างหนัก หลายคนที่ต้องจัดการกับภาระในส่วนอื่น ควบคู่ไปกับการจัดแผนทางการเงินครั้งนี้ แต่ด้วยการทำงานเป็นทีมเวิร์ค สุดท้ายพวกเขาจึงได้รับชัยชนะมาในที่สุด

น้องยู้ บอกเราว่า เวลาที่การแข่งขันเริ่มต้น ก็เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เธอต้องปั่นวิทยานิพนธ์ให้เสร็จทันกาล สิ่งที่เธอทำคือ กำหนดการทำงานแต่ละอย่างให้เสร็จ แล้วทำตามนั้นให้ได้ และคิดแค่ว่าต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด ไม่ว่าผลจะออกมาอย่างไรก็ตาม

น้องตี้บอกเราว่า สิ่งที่พวกเขากำลังทำเป็นแค่เรื่องเล็กๆ เรื่องหนึ่ง ถ้าเทียบกับภาระใหญ่ๆ ที่จะต้องเข้ามาอีกมากในอนาคต ถ้าเอาชนะตรงจุดนี้ไม่ได้ ก็คงทำงานใหญ่ไม่ได้แน่ๆ ฉะนั้นจึงต้องสู้ต่อไป

หรือปัญหาด้านเวลาในการทำงานอย่างน้องแพร ที่อาจใช้ชีวิตทำงานกับเพื่อนๆ ดึกมากไม่ได้ เธอก็เลือกใช้การสื่อสารผ่านอินเทอร์เน็ต โดยการพบเพื่อทำความเข้าใจในครั้งแรกๆ ให้ชัดเจน ก่อนจะติดต่อกันทางสื่ออื่นๆ ที่สะดวกกว่าต่อๆ ไป

ในขณะที่คนซึ่งเรียนจบแล้วอย่างน้องอุ้ยก็ต้องจัดสรรเวลาทำโครงการกับการสัมภาษณ์งานไปพร้อมๆ กัน

แต่ทุกคนสามารถจัดการชีวิตส่วนตัว และการทำงานกับทีมงานได้อย่างราบรื่น และทำให้การเข้าร่วมโครงการ FAST program เป็นบันไดสำคัญที่จะทำให้พวกเขา ก้าวสู่หน้าที่การงานที่ดีได้ในอนาคต

น้องยู้-นันทกานต์บอกเราว่า เธอมีความฝันที่อยากร่วมงานกับ บริษัท หลักทรัพย์ภัทร หลังจากที่ได้ไปฟังวิสัยทัศน์ผู้บริหารและรู้สึกตรงกับเป้าหมายของตัวเอง อย่างไรการเข้ามาร่วมโครงการ ก็เป็นก้าวหนึ่งของการเพิ่มแหล่งความรู้ที่จะทำให้เธอไปถึงเป้าหมายที่ต้องการได้

ขณะที่น้องอุ้ยและน้องตี้ คู่หูที่ลงขันทำธุรกิจส่วนตัวร่วมกันในการทำโครงการเปลี่ยนนักศึกษา ไปต่างประเทศ เพื่อทำงานและท่องเที่ยว ในชื่อ บริษัท ไอเอสแอลไทยแลนด์ ธุรกิจ เวิร์คแอนด์ทราเวล

สำหรับน้องอุ้ย มองว่า ประสบการณ์ครั้งนี้จะเป็นประโยชน์ในการทำธุรกิจของเขาในอนาคตได้ รวมถึงการวางแผนให้กับชีวิตของตนเองด้วย

"ที่ตัดสินใจว่าไม่ทำงานกับบริษัทใหญ่ๆ เพราะถ้าไปทำงาน คงไม่สามารถใช้ศักยภาพของตัวเองได้อย่างเต็มที่ คงต้องทำในสิ่งที่เขาตีกรอบไว้ มันไม่รู้สึกดีเท่าไร ผมอยากเต็มที่ อยากภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทำ อยากเห็นผลงานที่ตัวเองทำออกมาเป็นชิ้นเป็นอัน ซึ่งการเป็นเจ้าของกิจการเองมันตอบโจทย์ได้ดีกว่ามาก"

น้องปุ้ม ในฐานะทายาทธุรกิจ เธอบอกเราว่าอยากเข้ามาชิมลางงานด้านการเงิน เพื่อที่จะเอาความรู้และประสบการณ์ไปต่อยอดธุรกิจของครอบครัวต่อไปในอนาคต เช่นเดียวกับน้องแพรที่ก็มีฝันอยากเป็นผู้ประกอบการเช่นเดียวกัน

นี่คือดาวดวงเล็กๆ ที่ใช้เวที FAST program สร้างโอกาสให้กับชีวิตของพวกเขาในอนาคต และคงไม่ใช่เวทีเดียวหรือเด็กกลุ่มเดียวเท่านั้น ที่จะเป็นดาวดวงใหม่ประดับวงการได้ ถ้ายังมีหน่วยงานที่เปิดโอกาส และเด็กๆ กล้าที่จะสู้เพื่อตามฝันของตัวเองอย่างมุ่งมั่นเช่นเดียวกับน้องๆ กลุ่มนี้

----------------------------------

เรากลับมองว่า ในการวางแผนทางการเงินและการลงทุนนั้น ปัจจัยหนึ่งที่สำคัญคือการคืนกำไรให้ชีวิตด้วย หากเงินส่วนหนึ่งสามารถนำไปใช้ช่วยเหลือสังคมได้ ก็จะเป็นเรื่องที่ดีที่สุด"

 

 

http://www.bangkokbizweek.com/20060602/road/index.php?news=column_20770099.html

เพิ่งสังเกตว่า

 

เวลาที่เขียน Blog แต่ละครั้งเนี่ย

 

เป็นช่วงหลังเที่ยงคืน ถึง 6 โมงเช้าตลอดเลย

 

 

 

 

 

สงสัย เป็นช่วงที่มีสมาธิที่สุดมั้ง (ตาสว่างที่สุดด้วย 5 5 5)

 

 

 

 

 

ปล. ได้ลงหนังสือพิมพ์ กรุงเทพฯ ธุรกิจ Bizweek ฉบับวันที่ 9 - 15 มิ.ย. หน้า A12 ด้วย

สองวันก่อน ไปติดต่อขอออกบูท

งานแนะแนวการศึกษาต่อต่างประเทศ

ที่ศาลาพระเกี้ยว ช่วงปลายเดือนสิงหาคมนี้

 

อาจารย์ซักใหญ่เลย ว่าบริษัททำอะไร

ตั้งมานานรึยัง เชื่อใจได้รึเปล่า

ใครเป็นเจ้าของ แล้วเธอทำหน้าที่อะไร

 

 

เจอซักใหญ่ ไม่ทันตั้งตัว แถมยังจะเอานามบัตร

 

 

 

ไม่มีครับทั่น !!! วันนั้นรู้สึกแย่ ๆ จังเลย

ตอบคำถามอะไรก็ไม่เคลียร์เท่าไหร่ แถมยังไม่มีนามบัตร

 

เอาเรื่องนี้มาเล่าให้ที่บริษัทฟัง

 

พี่ ๆ เค้าเลยทำนามบัตรให้วันนี้

 

 

เป็นนามบัตรแรกอย่างเป็นทางการในชีวิตนะเนี่ย !!

 

- ไปเอาชุดรับปริญญาได้แล้วนะ (ก่อนวันที่ 10 มิ.ย.)

- ซื้อ DVD Writer กับกล้อง Digital ด้วย (Commart มีวันที่ 8 มิ.ย. นี้)

- ถ่ายรูปชุดครุย แล้ว Upload ให้ทางมหาวิทยาลัยด้วย

- ซ้อมรับปริญา วันที่ 24 มิ.ย. กับ 3 ก.ค.

- หาคนถ่ายรูปรับปริญญาด้วย

- เตรียมย้ายหออีกรอบ (ให้มันใกล้ ๆ ที่ทำงานหน่อย)

- วันไปสิงคโปร์ ชนกับวันซ้อมรับปริญญา และก็วันสอบ CISA

- ไปตัดผมซะ ผมยาวแล้ว

 

นอนดีกว่า

 

เพื่อน : เฮ้ย มึง ตกลงทำงานที่ไหนวะ

อุ้ย     : Student Link ว่ะ

เพื่อน : บริษัทไรวะ

อุ้ย     : อืมๆ ทำเกี่ยวกับโครงการ Work & Travel อ่ะ

เมื่อวานประกาศผล F@$T Program แล้ว

ผลปรากฏว่า....

 

ชนะเลิศ

 

งงเลย ชนะซะงั้น เพื่อน ๆ ในกลุ่มดีใจกันโคดๆ

ทั้งกลุ่มก็ได้เงินรางวัล 100,000 บาท

ทุนประกันอุบัติเหตุอีก 1,000,000 บาท

ละก็โล่ห์เกียรติยศ

อ้อ !!! เกือบลืม ได้ไปดูงานที่สิงคโปร์ด้วย

 

 

อืม เป็นอีกก้าวใหญ่ ๆ ของชีวิตเหมือนกันนะเนี่ย

 

ใครอยากดูผลงานก็ download link นี้ละกันนะ

ไม่ได้มา Up Blog ซะนาน ... จริง ๆ มาเขียนหลายทีละ แต่ไม่ได้ save ไว้ซะที

ช่วงที่หายไปนานนี้ แอบไปทำอะไรมาหลายอย่างมาก

 

อบรม F@$T Program โครงการทางลัดสู่การเป็นนักวางแผนทางการเงิน

เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องธุรกิจการเงินต่าง ๆ โดย 6 พันธมิตรธุรกิจ

ละตอนสุดท้ายก็มีการให้แบ่งกลุ่มให้ทำ case แข่งกัน

 

รวม ๆ แล้วโครงการนี้ก็ OK

ได้หลาย Feel ดี ตอนแรก ๆ ไม่ค่อยรู้จักใครเท่าไหร่

แต่พักหลัง ๆ ก็สนิทกันมากขึ้น ด้วยการรวมตัวกันจัดกิจกรรมกันเอง (Fight มาก)

แต่ช่วงหลัง ๆ ตอนแบ่งกลุ่มไปทำ case นี่บรรยากาศออกแนวเครียดไปหน่อย

หลาย ๆ คน ทุ่มเทกับการทำงานมากจนเครียด ทำให้ไม่ค่อยเข้าใจกัน

แม้แต่กลุ่มเราเองก็เป็นไปด้วยเหมือนกันแฮะ

 

นอกจากอบรม F@$T แล้ว ก็ยังต้องอบรมสอบ CISA อีก

เพิ่งจะจบ Course ไปเมื่อวานนี้เอง แต่ยังรู้สึกว่าไม่พร้อมกับการสอบเลย

คงต้องอ่านทบทวนใหม่อีกหลายรอบเหมือนกัน เห็นหนังสือแล้วจะอ๊วก

 

 

 

ส่วนเรื่องงาน ตอนนี้ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า..

 

จะร่วมงานกับพี่ ๆ ที่บริษัทเล็กๆ บริษัทหนึ่ง

เป็นบริษัท Work & Travel

 

หลาย ๆ คนคงสงสัยว่าทำไม ถึงมาทำงานกับที่นี่ได้

ทำไมไม่ทำงานในสิ่งที่เรียนมา ไม่ทำงานเป็นวิศวกร นักวิเคราะห์

หรือว่าทำงานสายตลาดหลักทรัพย์

 

จริง ๆ ตอนตัดสินใจก็คิดอยู่นานพอสมควรเหมือนกัน

ว่าจะเลือกทำงานกับบริษัทใหญ่ ๆ พวกนี้ดีมั๊ย ดูมีความมั่นคง ได้เงินเดือนก็เยอะใช้ได้

มีสวัสดิการ ชีวิตไม่ต้องลำบากอะไรมาก

หรือจะเลือกทำงานกับบริษัทเล็กๆ  ที่มีอิสระในการทำงาน มีอิสระในการคิด ทำมากกว่า

ได้ใช้ศักยภาพของตนเองให้มีประโยชน์มากที่สุด แม้จะได้เงินเดือนน้อยนิดก็ตาม

 

เหตุผลที่เลือกทำงานกับที่นี่ แน่นอน ไม่ใช่แค่บริษัทนี้เป็นบริษัทเล็ก ๆ แค่นั้น

แต่พี่ ๆ ที่บริษัท แสดงให้เห็นถึงศักยภาพในตัวเองออกมาให้เราเห็นเหมือนกัน

ทำให้เรารู้สึกเหมือนเมื่อสองสามปีก่อน ตอนที่อ่านหนังสือเล่มหนึ่งจบมาใหม่ ๆ

ซึ่งตอนนั้นยังไม่ดังขนาดนี้ คือ พ่อรวยสอนลูก ที่สอนให้เราคิดว่าจะสร้างทรัพย์สินยังไง

 

ตอนนี้ที่ทำงานอยู่ที่นี่ ได้รับมอบหมายให้เป็นฝ่าย Marketing

วางแผนการตลาดให้บริษัท ทำให้บริษัทมีลูกค้าให้มากที่สุด

รู้สึกว่าเป็นงานที่ยาก แต่ก็ท้าทาย

ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงคิด วางแผน ส่วนที่ทำไปแล้วก็มี

อย่างในวันนี้สด ๆ ร้อน ๆ เลย

คือทำโฆษณาใน Google ได้แล้ว (ลองมั่ว ๆ เอาจนทำได้)

โดยคนที่ search คำว่า "Work & Travel","Work and travel","ท่องเที่ยวและทำงาน","ฝึกงานต่างประเทศ"

จะมีโฆษณาเล็ก ๆ ของบริษัทอยู่ (www.islthailand.com)

รู้สึกเหมือนว่าค่อยเป็นฝ่าย Marketing ก็คราวนี้แหละ

 

ที่ว่าตอนนี้ยังทำงานแบบนี้อยู่ เพราะคิดว่าอนาคต คงได้ทำงานอย่างอื่นเพิ่มแน่ๆ

เพราะพี่ๆ ที่นี่ นอกจากจะวางแผนขยาย Office ทำ Web site ใหม่ ขยายธุรกิจนี้ออกไปอีก

ยังจะลงทุนนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ มาขายในเมืองไทย

โปรเจคนี้คงใหญ่น่าดู เพราะสินค้านี้เป็นสินค้าอุปโภค ถ้าตีตลาดได้ ก็คงสบายไปอีกนาน

แต่งานนี้ก็ยังอยู่ในช่วงดำเนินงานขั้นต้น ตอนนี้อยากได้ connection

ที่เกี่ยวข้องกับ Big -C Lotus เพื่อมาเจรจาเป็นคู่ค้ากันอยู่

 

รู้สึกว่าวันนี้จะมั่ว ๆ ไงไม่รู้ จริง ๆ มีเรื่องอีกเยอะแยะ แต่ไว้ค่อยเขียนต่อวันหลังละกัน

ใครจะคิดไงก็แล้วแต่ แต่เราคิดแบบนี้อ่ะ

"หมดเวลาสนุกแล้วซี"

คุ้น ๆ จังว่าเคยได้ยินจากการ์ตูนเรื่องไหน

 

ทำไมอยู่ดี ๆ ประโยคนี้มันผุดขึ้นมาในหัวเนี่ย